
Waarom plafondverwarmers eigenlijk kapotgaan (en hoe we dit hebben opgelost)
Er is een klein geheim over plafondmonteerde infraroodverwarmers: meestal is het niet de verwarmingselement die het begeeft. Meestal ligt het probleem juist in die kleine plek waar de geleiders zich met de kwartsbuis verbinden.
Bij apparaten met hoge vermogens wordt deze verbinding voortdurend onder druk gezet. De verbinding wordt constant opgewarmd en afgekoeld, en moet ook nog eens omgaan met de omringende hitte. Het is een zware omgeving voor deze verbindingen.
Het probleem met “standaard” constructies
De meeste verkrijgbare verwarmers maken gebruik van eenvoudige lijmsoorten of slappe afdichtingen. Ze werken… voorlopig wel. Maar uiteindelijk heeft de hitte de overhand. De lijm barst, waarna stof en vocht de elektrische verbindingen binnendringen. Dit leidt tot een proces dat ‘carbonisatie’ heet.
Ik heb dit al honderden keren gezien: de isolatie wordt broos, breekt, en dan – pop – is er sprake van een kortsluiting of is de fusie doorgebrand. Dat is natuurlijk niet wat je wilt wanneer je een ruimte wilt verwarmen.
Hoe wij het anders doen
We hebben besloten om helemaal geen standaardlijm meer te gebruiken. In plaats daarvan gebruiken we afdichtingen van hoge kwaliteit – bijvoorbeeld afdichtingen die bestaan uit glas en metaal of speciale keramische materialen. Hierdoor wordt er een soort ‘burcht’ rondom de verbinding gecreëerd. Niets kan erin of eruit.
Er is echter één nadeel: je kunt niet zomaar elke draad gebruiken. We gebruiken legeringen met veel nikkel, omdat deze dezelfde mate van uitzetting en krimp hebben als het kwarts. Als dit niet het geval is, zal de afdichting al na de eerste keer dat de verwarmer wordt ingeschakeld kapotgaan. Het gaat dus om een perfecte pasvorm.
De compromissen
Er is één ding dat je moet weten: omdat deze afdichtingen zo duurzaam zijn, kun je deze draden niet zomaar in de field repareren. Als je de kabel moet knippen om hem in een bepaalde ruimte te passen, kan je hem niet zomaar weer vastlijmen in je garage. Je moet de lengte van de kabel al vaststellen voordat het apparaat zelfs maar onze fabriek verlaat.
Het is inderdaad wat minder flexibel, maar dit betekent wel dat de verwarmer op volle kracht kan werken, zonder dat de draden smelten of kortsluiten tegen het frame. Het is het verschil tussen een verwarmer die na twee winters al kapotgaat, en een verwarmer die tien jaar lang goed blijft functioneren.